بند نهم

ای سرم خـاک پـای زائر تو      وی بـه جانـم بـلای زائـر تو 
دل همسایگان مشهدی‌ات      گشتــه زائـر سرای زائـر تو 
التمـاس دعای خستـه‌دلان      در هـــوای دعـــای زائــر تو 
کاش بــودی هزارها حاجت      تــا بریــزم بــه پـای زائـر تو 
بنشینم کنـار جـادۀ طـوس      بلکـه گــردم گـدای زائـر تو 
از ثنـای تـو عاجـزم، لطفی      که بگویــم ثنــای زائــر تــو 
بیشتـر از هــزار حـج باشد      روز محشـر، جـزای زائـر تو 
زائر توست ای تمام حسین
برتـــر از زائــر امـام حسین

بند دهم 

طوس سینا وصحن توهمه طور      کعبــــه آرد طـــوافت از ره دور 
زائــرین تــو «حجّهُــم مقبـول»      رهـروان تـو «سعیهم مشکور» 
گشته درموج یک جهان طوفان      حـــرم قــدس تــو سفینـۀ نور 
مــن آلــــوده و رفـــاقت تــــو      ایـن رفــاقت چگونـه آیـد جور؟ 
همـه در حیــرتم چگونــه مـرا      طلبیـدی ز رأفـتت بـه حضـور؟ 
مـن گنهـکار و تــو امــام رئوف      تو سلیمـان و مـن سراپـا مـور 
ایــن گنـــاه فــزون و آن رأفـت      کاش می‌گشتم از جمالت کور
چـه کنم رأفتت بــه من رو داد 
پـــدر و مـــادرم فـــدایت بـــاد