راه علي (ع)

مغيره به نزد امير‌المؤمنين رفت و عرض کرد: من عقيده‌ام اين است که شما فعلاً در زمينه معاويه حرفي نزنيد و او را تثبيت کنيد، مانند افراد ديگر و پس از آنکه اوضاع برقرار شد، يک دفعه او را برداريد. حضرت (ع) فرمودند:« من چنين کاري نمي‌کنم، براي اينکه اگر من بخواهم معاويه را و او براي مدت موقتي هم نصب کنم، معنايش اين است که من معاويه را حتي در اين مدت موقت،‌ صالح مي‌دانم و حال آنکه من او را صالح ندانم و دروغ هم در اين زمينه به مردم نمي‌گويم و بر مردم تحميل هم نمي‌کنم. مغيره وقتي ديد حرفش بي‌اثر است، گفت:«حق با شماست ...» و رفت. انعطاف ناپذير بودن علي به خاطر آن بود که علي ادامه دهنده راه و روش انبياء است.
منبع : کتاب سيره نبوي
http://www.m-motahari.com

تهجّد حضرت زینب (س)

امام سجّاد (عليه‌ السلام):
إِنَّ عَمَّتِي زَیْنَبَ، مَعَ تِلْكَ المَصَائِبِ وَالمِحَنِ النّازِلَةِ بِهَا فِي طَرِیقِنَا إِلَی الشَّامِ، ما تَرَكَتْ [تَهَجُّدَهَا] لَیْلَةً.
عمّه‌ام زینب، با وجود همۀ مصیبتها و رنجهایی كه در مسیرمان به سوی شام بر او فرود آمد، حتّی یک شب اقامۀ نماز شب را فرو نگذاشت.
Despite all the tragic events and the sufferings my aunt, Zaynab, experienced on our journey [from Karbalā] to Damascus, she did not miss her prayer vigils, even for one night
وفیات‌ الأئمّه، ص 441

یا حضرت زینب (س)

صبـر یـک قطره و تـو دریایی
حلـم یک لالـه و تـو صحرایی
بعد حیدر تو حیدری به سخن
بعـد زهــرا فقـط تــو زهرایی
هاجـر دو ذبیحِ خفته به خون
مریــم هیجــده مسیحـــایی
قیمت اشک توست خون حسین
بلکه خود یک حسینِ تنهایی
قهرمان، شیرزن تو را خوانم؟
بـه خــدا فـوق فوق اینهایی
علم یـک آیـه و تویـی قرآن
علم یک صورت و تو معنایی


پـدرت زینـتِ تمـام وجـود
تـو کـه هستــیِّ زیب بابایی
برده دل از حسین، یک نگهت
بس‌که در چشـم او دل‌آرایی
مادر زهد و عصمت و تقـوا
دختر قدر و نور و طاهـایی
فاتـح کـربلا و کـوفه و شام
صـاحب خطبه‌هـای غرایـی
هر بلایی به چشم تو زیباست
خود به چشم خدا چه زیبایی

علی که بود؟

علي (ع) روزي که به نماز ايستاد و مردم نيز به او اقتدا کردند، يکي از خوارج به نام «ابن الکواء» فريادش بلند شد و آيه اي را به عنوان کنايه به علي (ع) بلند خواند:«و لقد اوحي اليک و الي الذين»(1) اين آيه خطاب به پيغمبر (ص) است که به تو و همچنين پيغمبران قبل از تو وحي شد که اگر مشرک شوي اعمالت از بين مي رود، و از زيانکاران خواهي بود، «ابن الکواء» با خواندن اين آيه خواست به علي (ع) گوشزد کند که سوابق تو را در اسلام مي‌دانيم، اول مسلمان هستي، پيغمبر تو را به برادري انتخاب کرد، در ليله‌المبيت فداکاري درخشاني کردي و در بستر پيغمبرخفتي و خودت را طعمه شمشيرها قرار دادي، و بالاخره خدمات تو به اسلام قابل انکار نيست، اما خدا به پيغمبرش هم گفته، اگر مشرک بشوي اعمالت به هدر مي‌رود، و چون تو اکنون کافر شدي، اعمال گذشته‌ات را به هدر دادي، علي(ع) تا صداي مرد به قرآن بلند شد سکوت کرد. آيه که تمام شد علي (ع) نماز را ادامه داد، باز «ابن الکواء» آيه را تکرار کرد، بلافاصله علي (ع) سکوت نمود، علي سکوت مي‌کرد. چون دستور قرآن است که :«هنگاميکه قرآن خوانده مي‌شود گوش فرا دهيد، و خاموش شويد». بعد از چند مرتبه‌اي که آيه را تکرار کرد، و مي‌خواست وضع نماز را به هم بزند، علي (ع) اين آيه را خواند، :«فاصبرو وعدالله‌الحق»(2) صبر کن وعده خدا حق است و فرا خواهد رسيد، اين مردم بي‌ايمان و يقين، تو را تکان ندهند و سبکسارت نکنند». ديگر اميرالمؤمنين (ع) اعتنايي به سخن فرد نکرد، و به نماز خود ادامه داد.
1- : سوره زمر،‌ آيه 65
2- : سوره رم آيه 60
منبع : کتاب جاذبه و دافعه علي (ع)

http://www.m-motahari.com

http://www.zadschool.blogfa.com/

یا امام هادی (ع)

در مجلس مظلومیّت مردِ غریب
بنگر که دلم میان غم خانه گم است
این ناله ز ماتمِ امامِ هادی ست
معصوم دوازدهم امامِ دهم است