امام رضا علیه السلام
| کـــار تـــو، همـه مهـر و وفا بود، رضا جان |
| پــاداش تـو، کـی زهـر جفا بود، رضا جان |
| آن لحظـــه کـــه پـــرپر زدی و آه کشیدی |
| معصــــومـۀ مظلــومـه، کجـا بود رضا جان |
| بــــر دیـــــدنت آمـــد چــو جوادت ز مدینه |
| ســــوز جگـــــرش، یـــا ابتـا بود رضا جان |
| تنهــــا نه جگر، شمعصفت شد بدنت آب |
| کــــی قتــل تـو اینگونـه روا بود، رضا جان |
| تـــو نــــــاله زدی، در وسط حجـره و زهرا |
| بـــالای ســــرت نـــوحهسرا بود رضا جان |
| یــک چشـــم تــو در راه، بـه دیدار جوادت |
| چشـم دگــــرت کـرب و بلا بود، رضا جان |
| جـان دادی و راحت شدی از زخم زبانها |
| ایــن زهــــر، بـــرای تـو شفا بود رضا جان |
| از آتش این زهر، تن و جان تو میسوخت |
| امـــا بــــه لبـت، ذکـــر خـدا بود رضا جان |
| روزی کـــه نبــــودیم در ایــن عـالم خاکی |
| در سینـــۀ مــا، ســوز شما بود رضا جان |
| از خویش مران «میثم» افتاده ز پا را |
| عمری درِ این خانه گدا بود رضا جان |
یک ماه خون گرفته 4 - غلامرضا سازگار
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم دی ۱۳۹۲ ساعت 12:29 توسط مهدوی نژاد
|
سلام