تـــاریکـم و بـه کـوی تـو تابنده می‌شوم
بــا یـک نگـــاه تـو مــه تــابنده می‌شوم
تـــو راه می‌دهـــی و رهـــایم نمی‌کنی
من دم‌به‌دم زلطف تو شرمنده می‌شوم
گــــردیده از گنـــه دلــم از مرده مرده‌تر
تنهــــا بـه یک نگاه شما زنده می‌شوم
گـــریانـده‌ام تـــو را ز گنـــاه فــزون و باز
بـــا یـــک تبسم تو پر از خنده می‌شوم
وقتـی جحیـم از گنهـم شعله می‌کشد
در ایـن حــریم قدس، پناهنده می‌شوم
وقتی نسیمی ازحرمت می‌خورد به من
بخشیـده از گـذشته و آینــده می‌شوم
تـــا نیـــت زیــــارت قبــــر تــــو می‌کنـم
مــرهون عفــو خالق بخشنده می‌شوم
بی‌مهـــر تـــو بهشت بـه نامم اگر شود
در آتـــش جحیـــم، سرافکنده می‌شوم
                                      «میثم» به شاهی دو جهان ناز می‌کند
                                      تنهــــا در آستـــان رضـــا بنده می‌شوم

یک ماه خون گرفته 5 – استاد سازگار